• No Products in the Cart
  • No Products in the Cart
Marina de Haan
0
  • No Products in the Cart

Aan elkaar gekoppeld via een ansichtkaart

  • Marina
  • aug 20, 2019
65 jaar samen

„Je moet elkaar af en toe in de haren zitten”, zegt Maria Johanna Stam. Haar man Pieter Jan Haan reageert gevat: „Ik zit hier met een kale kop.” Het symboliseert de goede dynamiek tussen het echtpaar dat op 11 augustus 65 jaar huwelijk vierde. „Ik zorg goed voor haar”, zegt Haan. En zij voor hem.

Het was februari 1950 toen Pieter (89) werd opgeroepen om in militaire dienst te gaan. Als hij verlof had, ging hij naar een oom in Haarlem. Die oom was weer bevriend met de vader van Maria (90). „Het was voor mij liefde op het eerste gezicht”, glundert Pieter nog steeds. Die bewuste oom stuurde een ansichtkaart naar Maria, alsof deze afkomstig was van Pieter. Ze had het door, maar viel er wel voor. „We zijn gekoppeld”, lacht ze. „Ze was een greep uit de loterij. Ik zit nog steeds aan haar vast.”

Plagen
De twee plagen elkaar over en weer. Ze zijn nog even gevat als 65 jaar geleden. Een beetje gekkigheid hoort erbij, zegt Pieter regelmatig. „Hij mag mij graag plagen”, zegt Maria. „Hij is wat ondeugend, dat zie je aan de ogen.” Eigenlijk is dat plagen een teken van de liefde die hij voor zijn vrouw heeft. Die humor is gelijk het geheim van hun briljanten huwelijk. Net zoals het zorgen voor elkaar. Vroeger liep mevrouw, die een echte doener is, met een grote wasmand naar beneden, nu gebruikt ze de traplift. Zelf de was ophangen lukt niet meer. „Hij hangt de was dan op. Zo vangen we elkaar op.”

In hetzelfde jaar dat ze elkaar ontmoetten, werd Pieter uitgezonden naar Aruba. Vlak daarvoor vroeg hij Maria ten huwelijk. Toen Pieter terugkeerde ging hij aan de slag bij Hoogovens, waar hij veertig jaar in dienst was. „Eerst als handlanger, later als opzichter. Ik heb het toch niet verkeerd gedaan”, zegt hij trots. Hij werkte altijd in ploegendienst. Van de eerste dag tot de laatste. „In het begin was ik er niet happy mee. Dan liep ik bijvoorbeeld zes nachten en dan kwam de baas in de zesde nacht melden dat ik nog een extra nachtdienst moest draaien.” Het was hard werken. Met 57,5 jaar ging hij met pensioen via de SOP-regeling. „Je ging er niet op achteruit.”

Twee kinderen
Via Hoogovens kreeg het echtpaar een huis toegewezen in Heemskerk. „We waren in Haarlem inwonend met twee kinderen. Je wilt dan op je eigen”, zegt Maria. „Het was eigenlijk geen doen, maar we hebben ons goed kunnen redden.” Sinds 1964 woont het tweetal in hetzelfde huis in Heemskerk. „Ik heb hier langer gewoond dan in Haarlem”, vertelt Maria, die geboren Haarlemse is.

In haar geboortestad werkte ze met plezier in verschillende ateliers. Ze pakt het trouwalbum erbij en wijst naar haar trouwjurk. „Die heb ik zelf gemaakt.” Ze gebruikte de handnaaimachine van haar moeder. „Ik heb er een hoop werk aan gehad. Het was een hele lap stof.”

Motortochten
Ze hebben fijne herinneringen aan motortochten naar Drenthe en Brabant. Mevrouw bij meneer achterop. Dat ging niet altijd goed. In de Haarlemse Jansstraat moest Pieter een keer ’pittig’ remmen, omdat er plotseling een oud vrouwtje overstak. „Ik stond stil, maar we vielen toch om”, vertelt Pieter, die nog altijd autorijdt. Het echtpaar is gelukkig, maar de krant samen lezen is nog steeds geen succes. Pieter: „Dan krijgen we bonje.”

Bron: Noordhollands Dagblad, augustus 2019
Foto: Ronald Goedheer

YOU MIGHT ALSO LIKE