• No Products in the Cart
  • No Products in the Cart
Marina de Haan
0
  • No Products in the Cart

Gert-Jan Segers is hoopvol over Nederland: ‘Ik zie christenen opstaan die Gods liefde doorgeven aan hun provincie’

  • Marina
  • apr 2, 2019
Gert-Jan Segers

“Het stemt me hoopvol dat ik veel mensen zie opstaan. Mensen blijven niet zitten, maar doen met de samenleving mee”, vertelt Gert-Jan Segers hoopvol. “Het leidmotief is dat ik graag met God midden in de wereld wil staan. Dat is het hart van de missie van de ChristenUnie. Wij zijn mensen die Jezus willen volgen, maar ook midden in de samenleving willen staan. Dan kan je wethouder zijn, commissaris van de koning of in een moestuin werken. Ik vind dat prachtig om te zien!”

Gert-Jan Segers, fractievoorzitter van de ChristenUnie, is zaterdag met een delegatie van de partij in havenstad Rotterdam. In de Voedseltuin hoort hij alles over de duurzaam geteelde seizoensgroenten die aan de Voedselbank Rotterdam worden aangeboden. Zelf steekt hij ook de handen uit de mouwen.

Het is de aanloop naar de Provinciale statenverkiezingen van 20 maart aanstaande. Segers, auteur van het boek ‘Waarom doe ik dit in vredesnaam?’, draait met veel lokale campagnes mee. “Het is mooi om te zien dat in alle provincies christenen opstaan en zeggen: ‘Ik wil iets doen. Ik wil op een praktische manier mijn naaste dienen. Ik wil Gods liefde doorgeven aan mijn provincie, aan mijn stad en aan mijn dorp’.”

Het christelijke geluid
In de campagnespot vergelijkt de politicus (49) de verkiezingstijd met een grote sportwedstrijd. “Alles lijkt te draaien om punten scoren, ten koste van anderen”, zo zegt hij. Maar volgens hem en zijn partij draaien de verkiezingen om iets heel anders. “Naast de provincie, waterschap en de eerste kamer, draaien deze verkiezingen voor mij ten diepste om het christelijke geluid op lokaal en nationaal niveau te versterken.”

En dan gaat het niet om makkelijk scoren, het gaat niet om winnen en verliezen. Met alles dat Segers samen met zijn partij doet, gaat het om de mens. “Het gaat om mensenlevens”, zegt de vader van drie dochters. “Als we praten over het kinderpardon, dan hebben we het over mensenlevens. Het gaat om hun toekomst in Nederland of in Armenië of in Congo. Dat is ook beklemmend, je hebt zo’n verantwoordelijkheid”, geeft hij toe.

“De besluiten kunnen ingrijpend zijn voor de levens van mensen. Daarom doe ik alles wat ik kan met mijn beste weten. Daarna moet ik het loslaten en God vragen het te zegenen. God kan onze inspanningen gebruiken om een zegen te zijn.”

Geloof
Hij haalt het verhaal van de jongen met de vijf broden en twee vissen aan. “De grote menigte heeft honger, maar er zijn weinig mogelijkheden. Het is een hopeloos geval, je legt het in de handen van Jezus en er gebeurt iets bijzonders. Wij zijn die kleine jongen. Het beetje dat ik doe, kan door God gebruikt worden voor iets groters. Dan zie je dat ook in steden geloof een stem kan krijgen.”

Zo heeft de ChristenUnie fractie geen tientallen zetels, maar schuiven ze wel bij alle belangrijke gesprekken aan. “Met de fractie hebben we vijf zetels. We zijn relatief klein, maar we zitten op een cruciale plek in het politieke landschap. Dat geeft mij hoop.”

Hoop
Segers is een hoopvolle man. “De gebrokenheid die we zien heeft niet het laatste woord. God gaat een nieuw begin maken.” Die hoop is de grond waarop hij staat. Vanaf dat punt bouwt hij aan een ‘betere samenleving’, zo schrijft hij in zijn boek. “Als je naar buiten kijkt, dan zie je een gebroken samenleving, je ziet polarisatie, je ziet kloven groeien tussen rijk en arm, tussen geloofsovertuigingen en etnische groepen. Dan kun je somber worden. Maar het Evangelie laat zien dat het niet zo hoeft te blijven zoals het is. Het Evangelie helpt mij om koers te houden, het is mijn kompas.”

Liefde
Met dat kompas kan ieder mens iets voor de ander betekenen. Dan kan je liefhebben zodat de medemens weer moed krijgt. “Mag ik een verhaal vertellen?”, vraagt Segers. “In december appte een vriendin uit Groningen me. Ze werkt voor het Leger des Heils en vertelde me dat ze kerst had gevierd met de vrouwen van tippelzone. Een intens verdrietige plek waar misbruik wordt gemaakt van verslaafde vrouwen. Ze zong daar met de vrouwen kerstliederen en vertelde hen het kerstverhaal. En ze hoopte dat het laatste kerstfeest op de tippelzone zou zijn. Dat deze vrouwen een betere toekomst zouden krijgen.”

“Dat was precies het perspectief wat Inge Jongman namens de ChristenUnie aan de onderhandelingstafel in Groningen heeft ingebracht. In februari presenteerde het nieuwe college, waar de ChristenUnie dus in zit, zijn programma. Die vriendin appte me daarna een paar blije duimpjes. De tippelzone in Groningen gaat dicht en er komt hulp voor deze vrouwen. Dat is waar we het voor doen. Dat is de hoop. Zo kunnen de vrouwen van de tippelzone weer nieuwe moed krijgen.”

Je boek heet ‘Waarom doe ik dit in vredesnaam?’ Is dat een vraag die je jezelf vaak stelt?
“Ik stel die vraag regelmatig. Laatst werd ik tien over zes ’s ochtends opgehaald voor Goedemorgen Nederland, daarna naar Den Haag voor de laatste ontwikkelingen over het klimmaatakkoord en gaf ik daar commentaar op. Vervolgens op weg naar Groningen. Om twee uur ’s nachts lag ik in Loppersum in bed. Dat is superintensief, dan spreek ik mijn vrouw en kinderen niet. Ik zie ze twee dagen niet. Dat vraagt wel wat van je.”

“Tegelijkertijd, als je ziet hoe je het verschil kunt maken.” Hij pauzeert en vervolgt dan: “Daar doe ik het voor. Als ik zie wat Carola (Schouten, minister van Landbouw, red) en Arie (Slob, minister voor Onderwijs, red) doen voor die ene persoon. En wat Paul (Blokhuis, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, red) doet voor de dak- en thuislozen. Dan weet ik: Wat we in de Tweede Kamer doen heeft zin, het doet ertoe.”

Is het wel goed genoeg?
“Wat ik mensen duidelijk maak, is dat we soms genadig voor ons zelf moeten zijn. We zijn erg calvinistisch. We willen het altijd beter doen. Maar ook dit is het verhaal van de vijf broden en twee vissen. Dit is wat ik kan doen, dit is mijn beste kunnen en ik weet dat het niet genoeg is. Daarom leg ik het in de handen van Jezus en dan moet Hij er iets goeds mee doen.”

Jouw theologische held Dietrich Bonhoeffer zei: ‘Bidden, wachten en het goede doen’. Is dat ook hoe jij leeft?
“Bidden is voor mij ten diepste belijden dat het van God afhangt, dat Hij de schepper van de wereld is. Hij laat de wereld niet los, Hij is de verlosser en heeft aan het kruis de wereld op zich genomen. Hij geeft nieuwe hoop. We wachten totdat God ingrijpt. Het beklemt mij soms hoe seculier Nederland is geworden, bij hoeveel mensen het geloof tussen de vingers doorglijdt en verdwijnt. Maar totdat de Geest weer gaat waaien, moeten wij wel het goede blijven doen.”

De opbrengst van het boek ‘Waarom doe ik dit in vredesnaam?’ gaat naar vier goede doelen die slachtoffers van mensenhandel en gedwongen prostitutie helpen. De organisaties zijn: Scharlaken Koord, IJM, Stichting De Haven en Bright Fame.  

Bron: CIP Media, maart 2019

YOU MIGHT ALSO LIKE