• No Products in the Cart
  • No Products in the Cart
Marina de Haan
0
  • No Products in the Cart

‘In Nederland krijgen mensen zonder witte huidskleur niet dezelfde kansen’

  • Marina
  • dec 10, 2018

Godian Ejiogu heeft een droom. “Ik droom over een vreedzaam samenleven in Nederland”, schrijft hij op de eerste pagina van zijn boek ‘Mijn droom’.

“Ik droom van een samenleving waarin het besef van saamhorigheid, rechtvaardigheid en wederzijdse afhankelijkheid normatief zal zijn, zodat we koersen naar een vreedzame samenleving.”

Dat zijn grote woorden, de hoogste tijd dus om met de auteur in gesprek te gaan over zijn droom. Waarom deze droom? Wat betekent rechtvaardigheid? Hoe krijgen we een vreedzame samenleving?

Als we de Tolhuistuin binnenstappen, dan wacht Godianal op ons. We zoeken een rustig plekje, bestellen cappuccino en verse muntthee. Na een kennismaking begint Godian te vertellen over zijn pijnlijke ervaringen met onrecht, met racisme, met discriminatie. Hij vertelt nooit veroordelend, maar wilt juist bruggen bouwen.

Nu zijn we op een punt dat witte mensen iemand met een andere huidskleur geen hand willen geven

Gelijke kansen
“Ik heb veel onrecht gezien en meegemaakt. Vooral vanaf 2012 heb ik mij het lot van donkere mensen erg aangetrokken”, vertelt Godian, die theoloog en pastoraal werker is. Hij groeide op in Nigeria en woont nu al lang in Nederland. Met zijn bedrijf Peace Servantzet hij zin in voor een samenleving met gelijke kansen voor iedereen.

In zijn werk merkt hij geregeld dat mensen met een donkere huidskleur niet dezelfde kansen krijgen als de witte bevolking. “Ik hoorde verhalen van opa’s en oma’s die hun hele leven hard hebben gewerkt. Van de ene baan naar de andere om voor hun gezin te zorgen, maar ze konden niets sparen en daardoor hebben ze geen pensioen opgebouwd. Ik zag hun armoede. Ik zag hun kinderen en kleinkinderen, die kansloos zijn in de samenleving.”

De verhalen raken Godian. “Dan ben je een alleenstaande ouder en heb je alles gedaan om je kinderen op te voeden, maar heb je niets opzij kunnen zetten, omdat je geen goede baan hebt. Deze mensen kunnen perfect Nederlands spreken, dus het ligt niet aan de taal.” Hij maakt duidelijk dat het zo niet zou moeten zijn.

Twee werelden
De twee werelden: die van de Nederlander en die van de Afrikaan komen bijna niet samen. “Dat komt door beeldvorming”, vertelt Godian direct. “Ik ken beide werelden goed. Ik heb in beide werelden gewoon en geleefd. Ik hoor de pijn van beide kanten. Nu zijn we op een punt dat witte mensen iemand met een andere huidskleur geen hand willen geven. Of dat ze niet met een zwart persoon aan tafel willen zitten voor een gesprek.”

Donkere mensen hebben de kennis, de wijsheid en de capaciteit niet om aan de top te staan. Hun huidskleur zit in de weg

Godian besloot te gaan schrijven over de thema’s die hem zo diep raken: gelijkheid, racisme en discriminatie. Racisme hoort niet thuis in de samenleving. “Maar ook niet in de kerk. En ook niet in het huwelijk. En niet in een relationele verhouding. Ik wil die geest van racisme en discriminatie blootleggen en onderzoeken. Ieder mens is drager daar van.” De meeste mensen zijn bevooroordeeld over een ander. Zonder dat iemand nog maar iets gezegd heeft, worden mensen al in hokjes geplaatst, vertelt hij.

Hoe ziet een rechtvaardige en vreedzame samenleving eruit?
“Ieder mens heeft een rechtvaardigheidsgevoel. Je weet wanneer je rechtvaardig of onrechtvaardig behandeld wordt. Dat leert niemand je. Het is iets wat in je zit. De medemens zou aan de ander moeten denken en hem het recht gunnen. Als je aan de ander denkt, denk je in feite aan jezelf. De ander ben ik zelf namelijk. Hoe zou ik behandeld willen worden?”

Voor een rechtvaardige samenleving is het onder andere van belang dat de wet en regelgeving geheel rechtvaardig is. “Ik heb veel gezien in de rechtbank. Mensen zeggen dat ze onbevooroordeeld zijn. Maar ook de rechter is een mens, dus die is wel bevooroordeeld. De rechter moet echter objectief zijn in het oordeel. Hij moet het dossier bestuderen van de advocaat. Maar de advocaat die een Afrikaan verdedigt kan twijfelen aan de onschuld van de Afrikaan. Zowel de advocaat als de rechter kan beïnvloed worden om belangrijk gegevens van de Afrikaanse afkomst achterwegen laten. Daarmee wordt hij of zij kansarm voor een rechtvaardig oordeel.”

Hoe zou ik behandeld willen worden?

Niet rechtvaardig
“In een rechtvaardige samenleving moet justitie onbevooroordeeld zijn. Als je naar de rechtbank gaat met het gevoel dat je recht gedaan wordt, dan is het voor mij een teken van rechtvaardig samenleven. Maar dat is nu in Nederland niet het geval.”

Hoe hoger je aan de top van het bedrijfsleven of instituut komt, hoe witter het is. “Het houdt voor mij concreet in dat donkere mensen de kennis, de wijsheid en de capaciteit niet hebben om aan de top te staan. Hun huidskleur zit in de weg. Ik kan dat niet rechtvaardig noemen.”

Hoe kunnen we in vrede leven met elkaar?
“Dat gaat niet vanzelf. De haat wordt gevoed door het systeem. Het systeem met al die (bovenstaande) voorbeelden van ongerechtigheid laat het toe. De wet is er juist om de mensen te beschermen. Als die wetten dat daadwerkelijk doen, dan zal de haat niet verder groeien.”

Mensen doen toch wel erg lelijk tegen elkaar, je droom lijkt daardoor onmogelijk
“Ik wil niet alleen praten. Ik wil ook doen. Ja, ik zie de werkelijkheid, de spanning, de oorlog, het conflict. Maar daarbinnen zie ik ook de vrede. Ik zie liefde. De negatieve kant kan me niet weerhouden om de positieve kant te zien en daarnaar te handelen.”

Bron: CIP Media
Foto: David Whittaker, Pexels

YOU MIGHT ALSO LIKE